غزل شمارهٔ ۲۷۹۶

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2796:1 ای که جان‌ها خاک پایت صورت اندیش آمدیدست بر در نه درآ در خانه خویش آمدی
2. G2796:2 نیست بر هستی شکستی گرد چون انگیختیچون تو پس کردی جهان چونی چو واپیش آمدی
3. G2796:3 در دو عالم قاعده نیش است وآنگه ذوق نوشتو ورای هر دو عالم نوش بی‌نیش آمدی
4. G2796:4 خویش را ذوقی بود بیگانه را ذوق نویهم قدیمی هم نوی بیگانه و خویش آمدی
5. G2796:5 بر دل و جان قلندر ریش و مرهم هر دو توفقر را ای نور مطلق مرهم و ریش آمدی
6. G2796:6 کیش هفتاد و دو ملت جمله قربان تواندتا تو شاهنشاه باقربان و باکیش آمدی
7. G2796:7 ای که بر خوان فلک با ماه همکاسه شدیماه را یک لقمه کردی کآفتابیش آمدی
8. G2796:8 عقل و حس مهتاب را کی گز تواند کرد لیکداندی خورشید بی‌گز کز مهان بیش آمدی
9. G2796:9 عشق شمس الدین تبریزی که عید اکبر استکی تو را قربان کند چون لاغری میش آمدی

ganjoor: sh2796 · public domain