غزل شمارهٔ ۲۹۰۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2903:1 باوفا یارا جفا آموختیاین جفا را از کجا آموختی
2. G2903:2 کو وفاهای لطیفت کز نخستدر شکار جان ما آموختی
3. G2903:3 هر کجا زشتی جفاکاری رسیدخوبیش دادی وفا آموختی
4. G2903:4 ای دل از عالم چنین بیگانگیهم ز یار آشنا آموختی
5. G2903:5 جانت گر خواهد صنم گویی بلیاین بلی را زان بلا آموختی
6. G2903:6 عشق را گفتم فروخوردی مرااین مگر از اژدها آموختی
7. G2903:7 آن عصای موسی اژدرها بخوردتو مگر هم زان عصا آموختی
8. G2903:8 ای دل ار از غمزه‌اش خسته شدیاز لبش آخر دوا آموختی
9. G2903:9 شکر هشتی و شکایت می‌کنیاز یکی باری خطا آموختی
10. G2903:10 زان شکرخانه مگو الا که شکرآن چنان کز انبیا آموختی
11. G2903:11 این صفا را از گله تیره مکنکاین صفا از مصطفی آموختی
12. G2903:12 هر چه خلق آموختت زان لب ببندجمله آن شو کز خدا آموختی
13. G2903:13 عاشقا از شمس تبریزی چو ابرسوختی لیکن ضیا آموختی

ganjoor: sh2903 · public domain