Divan-e Shams› Ghazal 294 ← previous · next →
Divan-e Shams · G294 · 15 beyts
غزل شمارهٔ ۲۹۴
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G294:1 بریده شد از این جوی جهان آببهارا بازگرد و وارسان آب
- G294:2 از آن آبی که چشمه خضر و الیاسندیدست و نبیند آن چنان آب
- G294:3 زهی سرچشمهای کز فر جوششبجوشد هر دمی از عین جان آب
- G294:4 چو باشد آبها نانها برویندولی هرگز نرست ای جان ز نان آب
- G294:5 برای لقمهای نان چون گدایانمریز از روی فقر ای میهمان آب
- G294:6 سراسر جمله عالم نیم لقمهستز حرص نیم لقمه شد نهان آب
- G294:7 زمین و آسمان دلو و سبویندبرونست از زمین و آسمان آب
- G294:8 تو هم بیرون رو از چرخ و زمین زودکه تا بینی روان از لامکان آب
- G294:9 رهد ماهی جان تو از این حوضبیاشامد ز بحر بیکران آب
- G294:10 در آن بحری که خضرانند ماهیدر او جاوید ماهی جاودان آب
- G294:11 از آن دیدار آمد نور دیدهاز آن بامست اندر ناودان آب
- G294:12 از آن باغست این گلهای رخساراز آن دولاب یابد گلستان آب
- G294:13 از آن نخلست خرماهای مریمنه ز اسبابست و زین ابواب آن آب
- G294:14 روان و جانت آنگه شاد گرددکز این جا سوی تو آید روان آب
- G294:15 مزن چوبک دگر چون پاسبانانکه هست این ماهیان را پاسبان آب
ganjoor: sh294 · public domain