غزل شمارهٔ ۳۱۰۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3101:1 کسی که باده خورد بامداد زین ساقیخمار چشم خوشش بین و فهم کن باقی
2. G3101:2 به ناشتاب سعادت مرا رسید شتابچنانک کعبه بیاید به نزد آفاقی
3. G3101:3 بیا حیات همه ساقیان بپیما زودشراب لعل خدایی خاص رواقی
4. G3101:4 هزار جام پر از زهر داده بود فراقرسید معدن تریاق و کرد تریاقی
5. G3101:5 بیا که دولت نو یافت از تو بخت جوانبیا که خلعت نو یافت از تو مشتاقی
6. G3101:6 چگونه خنده بپوشم انار خندانمنبات و قند نتاند نمود سماقی
7. G3101:7 توی که جفت کنی هر یتیم را به مرادکه هیچ جفت نداری به مکرمت طاقی
8. G3101:8 جهان لهو و لعب کودکانه باده دهدز توست مستی بالغ که زفت سغراقی
9. G3101:9 به گرد خانه دل مرا غم همی‌گرددبکند دیده ماران زمرد راقی
10. G3101:10 برآ در آینه شو یا ز پیش چشمم دورکه زنگ قیصر روم و عدو احداقی
11. G3101:11 نماید آینه‌ام عکس روی و قانع نیستصور نماید و بخشد مزید براقی
12. G3101:12 از این گذر کن کامروز تا به شب عیش استخراب و مست دریدیم دلق زراقی
13. G3101:13 بریز بر سر و ریشش سبوی می امروزهر آنک دم زند از عقل و خوب اخلاقی
14. G3101:14 چراغ قصر جهان قیصر منست امروزبه برق عارض رومی و چشم قفچاقی
15. G3101:15 به باد باده پراکنده گشت ابر سخنفرست باده بی‌ابر را که رزاقی

ganjoor: sh3101 · public domain