غزل شمارهٔ ۳۱۳۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3134:1 تو جان مایی، ماه سماییفارغ ز جمله اندیشهایی
2. G3134:2 جویی ز فکرت، داروی علتفکرست اصل علت فزایی
3. G3134:3 فکرت برون کن، حیرت فزون کننی مرد فکری مرد صفایی
4. G3134:4 فکرت درین ره شد ژاژ خاییمجنون شو ای جان، عاقل چرایی؟!
5. G3134:5 بد نام مجنون رست از کشاکشباهوش کرمی، مست اژدهایی
6. G3134:6 کرم بریشم، اندیشه داردزیرا که جوید صنعت نمایی
7. G3134:7 صنعت نماید، چیزی بزایداز خود برآید زان خیره‌رایی
8. G3134:8 صنعت رها کن، صانع بس استتشاهد همو بس، کم ده گوایی
9. G3134:9 او نیستها را دادست هستیاو قلبها را بخشد روایی
10. G3134:10 داد او فلک را دوران دایمنامد زیانش بی‌دست و پایی
11. G3134:11 خامش! برآن باش که پر نگوییهرچند با خود بر می‌نیایی

ganjoor: sh3134 · public domain