غزل شمارهٔ ۳۱۴۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3147:1 ساقیا ساقیا روا داریکه رود روز ما به هشیاری
2. G3147:2 گر بریزی تو نقل‌ها در پیشعقل‌ها را ز پیش برداری
3. G3147:3 عوض باده نکته می‌گوییتا بری وقت ما به طراری
4. G3147:4 درد دل را اگر نمی‌بینیبشنو از چنگ ناله و زاری
5. G3147:5 ناله نای و چنگ حال دلستحال دل را تو بین که دلداری
6. G3147:6 دست بر حرف بی‌دلی چه نهیحرف را در میان چه می‌آری
7. G3147:7 طوق گردن توی و حلقهٔ گوشگردن و گوش را چه می‌خاری
8. G3147:8 گفته را دانه‌های دام مسازکه ز گفته‌ست این گرفتاری
9. G3147:9 گه کلیدست گفت و گه قفلستگاه از او روشنیم و گه تاری
10. G3147:10 گفت بادست گر در او بوییستهدیه تو بود که گلزاری
11. G3147:11 گفت جامست گر بر او نوریستاز رخ تو بود که انواری
12. G3147:12 مشک بربند کوزه‌ها پر شدمشک هم می‌درد ز بسیاری

ganjoor: sh3147 · public domain