Divan-e Shams› Ghazal 335 ← previous · next →
Divan-e Shams · G335 · 17 beyts
غزل شمارهٔ ۳۳۵
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G335:1 همه خوف آدمی را از درونستولیکن هوش او دایم برونست
- G335:2 برون را مینوازد همچو یوسفدرون گرگیست کاو در قصد خونست
- G335:3 بدرّد زَهره او گر ببینددرون را کاو به زشتی شکل چونست
- G335:4 بدان زشتی به یک حمله بمیردولیکن آدمی او را زبونست
- G335:5 الف گشتهست نون میبایدش ساختکه تا گردد الف چیزی که نونست
- G335:6 اگر نه خود عنایات خداوندبدیدهستی چه امکان سکونست؟
- G335:7 نه عالم بُد نه آدم بُد نه روحیکه صافی و لطیف و آبگونست
- G335:8 که او را بود حکم و پادشاهینپنداری که این کار از کنونست
- G335:9 نمیگویم که در تقدیر شه بودحقیقت بود و صد چندین فزونست
- G335:10 خداوندی شمسالدین تبریزورای هفت چرخ نیلگونست
- G335:11 به زیر ران او تقدیر رامستاگر چه نیک تندست و حرونست
- G335:12 چو عقل کل بویی برد از ویشب و روز از هوس اندر جنونست
- G335:13 که پیش همت او عقل دیدهستکه همتهای عالی جمله دونست
- G335:14 کدامین سوی جویم خدمتش را؟که منزلگاه او بالای سونست
- G335:15 هر آن مشکل که شیران حل نکردندبر او جمله بازی و فسونست
- G335:16 نگفتم هیچ رمزی تا بدانیز عین حال او اینها شجونست
- G335:17 ایا تبریز، خاک توست کحلمکه در خاکت عجایبها فنونست
ganjoor: sh335 · public domain