غزل شمارهٔ ۳۹۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G390:1 ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مستمیر مست و خواجه مست و یار مست اغیار مست
2. G390:2 باغبانا رعد مطرب ابر ساقی گشت و شدباغ مست و راغ مست و غنچه مست و خار مست
3. G390:3 آسمانا چند گردی گردش عنصر ببینآب مست و باد مست و خاک مست و نار مست
4. G390:4 حال صورت این چنین و حال معنی خود مپرسروح مست و عقل مست و خاک مست اسرار مست
5. G390:5 رو تو جباری رها کن خاک شو تا بنگریذره ذره خاک را از خالق جبار مست
6. G390:6 تا نگویی در زمستان باغ را مستی نماندمدتی پنهان شدست از دیده مکار مست
7. G390:7 بیخ‌های آن درختان می نهانی می‌خورندروزکی دو صبر می‌کن تا شود بیدار مست
8. G390:8 گر تو را کوبی رسد از رفتن مستان مرنجبا چنان ساقی و مطرب کی رود هموار مست
9. G390:9 ساقیا باده یکی کن چند باشد عربدهدوستان ز اقرار مست و دشمنان ز انکار مست
10. G390:10 باد را افزون بده تا برگشاید این گرهباده تا در سر نیفتد کی دهد دستار مست
11. G390:11 بخل ساقی باشد آن جا یا فساد باده‌هاهر دو ناهموار باشد چون رود رهوار مست
12. G390:12 روی‌های زرد بین و باده گلگون بدهزانک از این گلگون ندارد بر رخ و رخسار مست
13. G390:13 باده‌ای داری خدایی بس سبک خوار و لطیفزان اگر خواهد بنوشد روز صد خروار مست
14. G390:14 شمس تبریزی به دورت هیچ کس هشیار نیستکافر و مؤمن خراب و زاهد و خمار مست

ganjoor: sh390 · public domain