غزل شمارهٔ ۴۱۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G413:1 من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشستهمه رفتند و نشستند و دمی جان ننشست
2. G413:2 هر کی استاد به کاری بنشست آخر کارکار آن دارد آن کز طلب آن ننشست
3. G413:3 هر کی او نعره تسبیح جماد تو شنیدتا نبردش به سراپرده سبحان ننشست
4. G413:4 تا سلیمان به جهان مهر هوایت ننمودبر سر اوج هوا تخت سلیمان ننشست
5. G413:5 هر کی تشویش سر زلف پریشان تو دیدتا ابد از دل او فکر پریشان ننشست
6. G413:6 هر کی در خواب خیال لب خندان تو دیدخواب از او رفت و خیال لب خندان ننشست
7. G413:7 ترشی‌های تو صفرای رهی را ننشاندوز علاج سر سودای فراوان ننشست
8. G413:8 هر که را بوی گلستان وصال تو رسیدهمچنین رقص کنان تا به گلستان ننشست

ganjoor: sh413 · public domain