Divan-e Shams› Ghazal 479 ← previous · next →
Divan-e Shams · G479 · 16 beyts
غزل شمارهٔ ۴۷۹
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G479:1 ستیزه کن که ز خوبان ستیزه شیرینستبهانه کن که بتان را بهانه آیینست
- G479:2 از آن لب شکرینت بهانههای دروغبه جای فاتحه و کاف و ها و یاسین است
- G479:3 وفا طمع نکنم زانک جور خوبان راطبیعت است و سرشت است و عادت و دینست
- G479:4 اگر ترش کنی و رو ز ما بگردانیبه قاصد است و به مکر است و آن دروغینست
- G479:5 ز دست غیر تو اندر دهان من حلوابه جان پاک عزیزان که گرز رویینست
- G479:6 هزار وعده ده آنگه خلاف کن همه راکه آن سراب که ارزد صد آب خوش اینست
- G479:7 زر او دهد که رخش از فراق همچو زر استچرا دهد زر و سیم آن پری که سیمینست
- G479:8 جواب همچو شکر او دهد که محتاج استجواب تلخ تو را صد هزار تمکینست
- G479:9 جمال و حسن تو گنج است و خوی بد چون ماربقای گنج تو بادا که آن برونینست
- G479:10 قماش هستی ما را به ناز خویش بسوزکه آن زکات لطیفت نصیب مسکینست
- G479:11 برون در همه را چون سگان کو بنشانکه در شرف سر کوی تو طور سینینست
- G479:12 خورند چوب خلیفه شهان چو شاه شوندجفای عشق کشیدن فن سلاطین است
- G479:13 امام فاتحه خواند ملک کند آمینمرا چو فاتحه خواندم امید آمینست
- G479:14 هر آن فریب کز اندیشه تو میزایدهزار گوهر و لعلش بها و کابینست
- G479:15 چنانک مدرسه فقه را برون شوها استبدانک مدرسه عشق را قوانینست
- G479:16 خمش کنیم که تا شرح آن بگوید شاهکه زنده شخص جهان زان گزیده تلقینست
ganjoor: sh479 · public domain