The whole ghazal ↗

1. 1 بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد·خورشید جان عاشقان در خلوت الله شد
2. 2 روزیست اندر شب نهان ترکی میان هندوان·شب ترک تازی‌ها بکن کان ترک در خرگاه شد
3. 3 گر بو بری زین روشنی آتش به خواب اندرزنی·کز شب روی و بندگی زهره حریف ماه شد
4. 4 ما شب گریزان و دوان و اندر پی ما زنگیان·زیرا که ما بردیم زر تا پاسبان آگاه شد
5. 5 ما شب روی آموخته صد پاسبان را سوخته·رخ‌ها چو شمع افروخته کان بیذق ما شاه شد
6. 6 ای شاد آن فرخ رخی کو رخ بدان رخ آورد·ای کر و فر آن دلی کو سوی آن دلخواه شد
7. 7 آن کیست اندر راه دل کو را نباشد آه دل·کار آن کسی دارد که او غرقابه آن آه شد
8. 8 چون غرق دریا می‌شود دریاش بر سر می‌نهد·چون یوسف چاهی که او از چاه سوی جاه شد
9. 9 گویند اصل آدمی خاکست و خاکی می‌شود·کی خاک گردد آن کسی کو خاک این درگاه شد
10. 10 یک سان نماید کشت‌ها تا وقت خرمن دررسد·نیمیش مغز نغز شد وان نیم دیگر کاه شد