غزل شمارهٔ ۵۴۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G549:1 آب زنید راه را، هین که نگار می‌رسدمژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسد
2. G549:2 راه دهید یار را، آن مه دَه چهار راکز رخ نوربخش او، نور نثار می‌رسد
3. G549:3 چاک شُدَست آسمان، غلغله‌ای است در جهانعنبر و مشک می‌دمد، سنجق یار می‌رسد
4. G549:4 رونق باغ می‌رسد، چشم و چراغ می‌رسدغم به کناره می‌رود، مه به کنار می‌رسد
5. G549:5 تیر روانه می‌رود، سوی نشانه می‌رودما چه نشسته‌ایم پس، شه ز شکار می‌رسد
6. G549:6 باغ سلام می‌کند، سرو قیام می‌کندسبزه پیاده می‌رود، غنچه سوار می‌رسد
7. G549:7 خلوتیان آسمان، تا چه شراب می‌خورندروح خراب و مست شد، عقل خمار می‌رسد
8. G549:8 چون برسی به کوی ما، خامشی است خوی مازان که ز گفت و گوی ما، گرد و غبار می‌رسد

ganjoor: sh549 · public domain