غزل شمارهٔ ۵۵۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G558:1 یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشداشتر مست خویش را در چه قطار می‌کشد
2. G558:2 جان و تنم بخست او شیشه من شکست اوگردن من به بست او تا به چه کار می‌کشد
3. G558:3 شست ویم چو ماهیان جانب خشک می‌برددام دلم به جانب میر شکار می‌کشد
4. G558:4 آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشترانساقی دشت می‌کند برکه و غار می‌کشد
5. G558:5 رعد همی‌زند دهل زنده شدست جزو و کلدر دل شاخ و مغز گل بوی بهار می‌کشد
6. G558:6 آنک ضمیر دانه را علت میوه می‌کندراز دل درخت را بر سر دار می‌کشد
7. G558:7 لطف بهار بشکند رنج خمار باغ راگرچه جفای دی کنون سوی خمار می‌کشد

ganjoor: sh558 · public domain