غزل شمارهٔ ۶۰۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G602:1 آن کس که تو را دارد از عیش چه کم داردوان کس که تو را بیند ای ماه چه غم دارد
2. G602:2 از رنگ بلور تو شیرین شده جور توهر چند که جور تو بس تند قدم دارد
3. G602:3 ای نازش حور از تو وی تابش نور از توای آنک دو صد چون مه شاگرد و حشم دارد
4. G602:4 ور خود حشمش نبود خورشید بود تنهاآخر حشم حسنش صد طبل و علم دارد
5. G602:5 بس عاشق آشفته آسوده و خوش خفتهدر سایه آن زلفی کو حلقه و خم دارد
6. G602:6 گفتم به نگار من کز جور مرا مشکنگفتا به صدف مانی کو در به شکم دارد
7. G602:7 تا نشکنی ای شیدا آن در نشود پیداآن در بت من باشد یا شکل بتم دارد
8. G602:8 شمس الحق تبریزی بر لوح چو پیدا شدوالله که بسی منت بر لوح و قلم دارد

ganjoor: sh602 · public domain