غزل شمارهٔ ۷۰۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G707:1 آن یوسف خوش عذار آمدوان عیسی روزگار آمد
2. G707:2 وان سنجق صد هزار نصرتبر موکب نوبهار آمد
3. G707:3 ای کار تو مرده زنده کردنبرخیز که روز کار آمد
4. G707:4 شیری که به صید شیر گیردسرمست به مرغزار آمد
5. G707:5 دی رفت و پریر نقد بستانکان نقد خوش عیار آمد
6. G707:6 این شهر امروز چون بهشتستمی‌گوید شهریار آمد
7. G707:7 می‌زن دهلی که روز عیدستمی‌کن طربی که یار آمد
8. G707:8 ماهی از غیب سر برون کردکاین مه بر او غبار آمد
9. G707:9 از خوبی آن قرار جان‌هاعالم همه بی‌قرار آمد
10. G707:10 هین دامن عشق برگشاییدکز چرخ نهم نثار آمد
11. G707:11 ای مرغ غریب پربریدهبر جای دو پر چهار آمد
12. G707:12 هان ای دل بسته سینه بگشاکان گمشده در کنار آمد
13. G707:13 ای پای بیا و پای می‌کوبکان سرده نامدار آمد
14. G707:14 از پیر مگو که او جوان شدوز پار مگو که پار آمد
15. G707:15 گفتی با شه چه عذر گویمخود شاه به اعتذار آمد
16. G707:16 گفتی که کجا رهم ز دستشدستش همه دستیار آمد
17. G707:17 ناری دیدی و نور آمدخونی دیدی عقار آمد
18. G707:18 آن کس که ز بخت خود گریزدبگریخته شرمسار آمد
19. G707:19 خامش کن و لطف‌هاش مشمرلطفیست که بی‌شمار آمد

ganjoor: sh707 · public domain