غزل شمارهٔ ۷۳۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G738:1 مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زندپرده عشاق را از دل به رونق می‌زند
2. G738:2 رخت بربندید ای یاران که سلطان دو کونایستاده بر فراز عرش سنجق می‌زند
3. G738:3 اولیا و انبیا حیران شده در حضرتشیحیی و داوود و یوسف خوش معلق می‌زند
4. G738:4 عیسی و موسی که باشد چاوشان درگهشجبرئیل اندر فسونش سحر مطلق می‌زند
5. G738:5 جان ابراهیم مجنون گشت اندر شوق اوتیغ را بر حلق اسماعیل و اسحق می‌زند
6. G738:6 احمدش گوید که واشوقا لقا اخواننادر هوای عشق او صدیق صدق می‌زند
7. G738:7 لیلی و مجنون به فاقه آه حسرت می‌خورندخسرو و شیرین به عشرت جام راوق می‌زند
8. G738:8 شمس تبریز ایستاده مست در دستش کمانتیر زهرآلود را بر جان احمق می‌زند
9. G738:9 رستم و حمزه فکنده تیغ و اسپر پیش اواو چو حیدر گردن هشام و اربق می‌زند
10. G738:10 کیست آن کس کو چنین مردی کند اندر جهانشمس تبریزی که ماه بدر را شق می‌زند
11. G738:11 هر که نام شمس تبریزی شنید و سجده کردروح او مقبول حضرت شد اناالحق می‌زند
12. G738:12 ای حسام الدین تو بنویس مدح آن سلطان عشقگرچه منکر در هوای عشق او دق می‌زند
13. G738:13 منکرست و روسیه ملعون و مردود ابداز حسد همچون سگان از دور بق بق می‌زند

ganjoor: sh738 · public domain