غزل شمارهٔ ۷۷۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G779:1 همه خفتند و من دلشده را خواب نبردهمه شب دیده من بر فلک استاره شمرد
2. G779:2 خوابم از دیده چنان رفت که هرگز نایدخواب من زهر فراق تو بنوشید و بمرد
3. G779:3 چه شود گر ز ملاقات دوایی سازیخسته‌ای را که دل و دیده به دست تو سپرد
4. G779:4 نه به یک بار نشاید در احسان بستنصافی ار می‌ندهی کم ز یکی جرعه درد
5. G779:5 همه انواع خوشی حق به یکی حجره نهادهیچ کس بی‌تو در آن حجره ره راست نبرد
6. G779:6 گر شدم خاک ره عشق مرا خرد مبینآنک کوبد در وصل تو کجا باشد خرد
7. G779:7 آستینم ز گهرهای نهانی پر دارآستینی که بسی اشک از این دیده سترد
8. G779:8 شحنه عشق چو افشرد کسی را شب تارماهت اندر بر سیمینش به رحمت بفشرد
9. G779:9 دل آواره اگر از کرمت بازآیدقصه شب بود و قرص مه و اشتر و کرد
10. G779:10 این جمادات ز آغاز نه آبی بودندسرد سیرست جهان آمد و یک یک بفسرد
11. G779:11 خون ما در تن ما آب حیاتست و خوش استچون برون آید از جای ببینش همه ارد
12. G779:12 مفسران آب سخن را و از آن چشمه میارتا وی اطلس بود آن سوی و در این جانب برد

ganjoor: sh779 · public domain