غزل شمارهٔ ۹۰۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G902:1 ز سر بگیرم عیشی چو پا به گنج فروشدز روی پشت و پناهی که پشت‌ها همه رو شد
2. G902:2 دگر نشینم هرگز برای دل که برآیدکجا برآید آن دل که کوی عشق فروشد
3. G902:3 موکلان چو آتش ز عشق سوی من آیندبه سوی عشق گریزم که جمله فتنه از او شد
4. G902:4 که در سرم ز شرابش نه چشم ماند نه خوابشبه دست ساقی نابش مگر سرم چو کدو شد
5. G902:5 به خوان عشق نشستم چشیدم از نمک اوچو لقمه کردم خود را مرا چو عشق گلو شد
6. G902:6 سبو به دست دویدم به جویبار معانیکه آب گشت سبویم چو آب جان به سبو شد
7. G902:7 نماز شام برفتم به سوی طرفه رومیچو دید بر در خویشم ز بام زود فروشد
8. G902:8 سر از دریچه برون کرد چو شعله‌های منورکه بام و خانه و بنده به جملگی همه او شد
9. G902:9 نهیم دست دهان بر که نازکست معانیز شمس مفخر تبریز سوخت جان و همو شد

ganjoor: sh902 · public domain