غزل شمارهٔ ۹۸۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G984:1 هین که هنگام صابر‌ان آمدوقت سختی و امتحان آمد
2. G984:2 این چنین وقت عهد‌ها شکنندکارد چون سوی استخوان آمد
3. G984:3 عهد و سوگند سخت سست شودمرد را کار چون به جان آمد
4. G984:4 هله ای دل تو خویش سست مکندل قوی کن که وقت آن آمد
5. G984:5 چون زر سرخ اندر آتش خندتا بگویند زر کان آمد
6. G984:6 گرم خوش رو به پیش تیغ اجلبانگ برزن که پهلوان آمد
7. G984:7 با خدا باش و نصرت از وی خواهکه مدد‌ها ز آسمان آمد
8. G984:8 ای خدا آستین فضل فشانچونکه بنده بر آستان آمد
9. G984:9 چون صدف ما دهان گشادستیمکه‌ابر فضل تو درفشان آمد
10. G984:10 ای بسا خار خشک کز دل اودر پناه تو گلستان آمد
11. G984:11 من نشان کرده‌ام تو را که ز تودلخوشی‌های بی‌نشان آمد
12. G984:12 وقت رحم است و وقت عاطفت استکه مرا زخم بس گران آمد
13. G984:13 ای ابابیل هین که بر کعبهلشکر و پیل بی‌کران آمد
14. G984:14 عقل گوید مرا خمش کن بسکه خداوند غیب‌دان آمد
15. G984:15 من خمش کردم ای خدا لیکنبی‌من از خان من فغان آمد
16. G984:16 ما رمیت اذ رمیت هم ز خداستتیر ناگه کز این کمان آمد

ganjoor: sh984 · public domain