غزل شمارهٔ ۱۳۷

✦ इस पूरी ग़ज़ल का अर्थ

किसी भी शेर को उसके अपने पृष्ठ के लिए खोलें — अर्थ, व्याख्या, कठिन शब्द।

1. G137:1 با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی!؟ چرا ؟گوهری باشی و از سنگی فرومانی!؟ چرا ؟
2. G137:2 می‌کشد هر کرکسی اجزات را هر جانبیچون نه مرداری تو بلک بازِ جانانی، چرا ؟
3. G137:3 دیده‌ات را چون نظر از دیده‌ی باقی رسیددیده‌ات شرمین شود از دیده‌ی فانی!؟ چرا ؟
4. G137:4 آن که او را کس به نسیه و نقد نستانَد به خاکاین چنین بیشی کند بر نَقْده‌ی کانی!؟ چرا ؟
5. G137:5 آن سیه‌جانی که کفر از جانِ تلخش ننگ داشتزهر ریزد بر تو و تو شهد ایمانی، چرا ؟
6. G137:6 تو چنین لرزان او باشی و او سایه توستآخر او نقشیست جسمانی و تو جانی، چرا ؟
7. G137:7 او همه عیب تو گیرد تا بپوشد عیب خودتو بر او از غیبْ جان ریزی و می‌دانی، چرا ؟
8. G137:8 چون در او هستی ببینی گویی آن من نیستمدعوی او چون نبینی گویی‌اش آنی!؟ چرا ؟
9. G137:9 خشمِ یاران فرع باشد اصلشان عشقِ نوستاز برای خشم فرعی اصل را رانی!؟ چرا ؟
10. G137:10 شه به حق چون شمس تبریزیست ثانی نیستشناحقی را اصل گویی شاه را ثانی!؟ چرا ؟

ganjoor: sh137 · public domain