غزل شمارهٔ ۲۱۲

✦ इस पूरी ग़ज़ल का अर्थ

किसी भी शेर को उसके अपने पृष्ठ के लिए खोलें — अर्थ, व्याख्या, कठिन शब्द।

1. G212:1 اسیر شیشه کن آن جنیان دانا رابریز خون دل آن خونیان صهبا را
2. G212:2 ربوده‌اند کلاه هزار خسرو راقبای لعل ببخشیده چهره ما را
3. G212:3 به گاه جلوه چو طاووس عقل‌ها بردهگشاده چون دل عشاق پر رعنا را
4. G212:4 ز عکسشان فلک سبز رنگ لعل شودقیاس کن که چگونه کنند دل‌ها را
5. G212:5 درآورند به رقص و طرب به یک جرعههزار پیر ضعیف بمانده برجا را
6. G212:6 چه جای پیر که آب حیات خلاقندکه جان دهند به یک غمزه جمله اشیاء را
7. G212:7 شکرفروش چنین چست هیچ کس دیده‌ستسخن شناس کند طوطی شکرخا را
8. G212:8 زهی لطیف و ظریف و زهی کریم و شریفچنین رفیق بباید طریق بالا را
9. G212:9 صلا زدند همه عاشقان طالب راروان شوید به میدان پی تماشا را
10. G212:10 اگر خزینه قارون به ما فروریزندز مغز ما نتوانند برد سودا را
11. G212:11 بیار ساقی باقی که جان جان‌هاییبریز بر سر سودا شراب حمرا را
12. G212:12 دلی که پند نگیرد ز هیچ دلداریبر او گمار دمی آن شراب گیرا را
13. G212:13 زهی شراب که عشقش به دست خود پخته‌ستزهی گهر که نبوده‌ست هیچ دریا را
14. G212:14 ز دست زهره به مریخ اگر رسد جامشرها کند به یکی جرعه خشم و صفرا را
15. G212:15 تو مانده‌ای و شراب و همه فنا گشتیمز خویشتن چه نهان می‌کنی تو سیما را
16. G212:16 ولیک غیرت لالاست حاضر و ناظرهزار عاشق کشتی برای لالا را
17. G212:17 به نفی لا لا گوید به هر دمی لالابزن تو گردن لا را بیار الا را
18. G212:18 بده به لالا جامی از آنک می‌دانیکه علم و عقل رباید هزار دانا را
19. G212:19 و یا به غمزه شوخت به سوی او بنگرکه غمزه تو حیاتی‌ست ثانی احیا را
20. G212:20 به آب ده تو غبار غم و کدورت رابه خواب درکن آن جنگ را و غوغا را
21. G212:21 خدای‌، عشق فرستاد تا در او پیچیمکه نیست لایق پیچش ملک تعالی را
22. G212:22 بماند نیم غزل در دهان و ناگفتهولی دریغ که گم کرده‌ام سر و پا را
23. G212:23 برآ بتاب بر افلاک شمس تبریزیبه مغز نغز بیارای برج جوزا را

ganjoor: sh212 · public domain