غزل شمارهٔ ۲۷۷۴

✦ इस पूरी ग़ज़ल का अर्थ

किसी भी शेर को उसके अपने पृष्ठ के लिए खोलें — अर्थ, व्याख्या, कठिन शब्द।

1. G2774:1 در فنای محض افشانند مردان آستیدامن خود برفشاند از دروغ و راستی
2. G2774:2 مرد مطلق دست خود را کی بیالاید به جانآخر ای جان قلندر از چه پهلو خاستی
3. G2774:3 سالکی جان مجرد بر قلندر عرضه دادگفت در گوشش قلندر کان طرف می واستی
4. G2774:4 کاین طرف هر چند سوزی در شرار عشق خویشلیک هم مطلق نه‌ای زیرا که در غوغاستی
5. G2774:5 در جمال لم یزل چشم ازل حیران شدهنی فزودی از دو عالم نی ز نفیش کاستی
6. G2774:6 تو نه این جایی نه آن جا لیک عشاق از هوسمی‌کنند آن جا نظر کان جاستی آن جاستی
7. G2774:7 ای که از الا تو لافیدی بدین زفتی مباشچشم‌ها را پاک کن بنگر که هم در لاستی
8. G2774:8 مرحبا جان عدم رنگ وجودآمیز خوشفارغ از هست و عدم مر هر دو را آراستی
9. G2774:9 پاکی چشمت نباشد جز شه تبریزیانشمس دین گر او بخواهد لیک نی زان‌هاستی

ganjoor: sh2774 · public domain