بخش ۱۲ - عرضه کردن مصطفی علیه‌السلام شهادت را بر مهمان خویش

1. M5:260 این سخن پایان ندارد مصطفی عرضه کرد ایمان و پذرُفت آن فتی
2. M5:261 آن شهادت را که فَرُّخ بوده است بندهای بسته را بگشوده است
3. M5:262 گشت مؤمن، گفت او را مصطفی که امشبان هم باش تو مهمان ما
4. M5:263 گفت والله تا ابد ضَیف تواَم هر کجا باشم بهر جا که روم
5. M5:264 زنده کرده و مُعتَق و دربان تو این جهان و آن جهان بر خوان تو
6. M5:265 هر که بگزیند جزین بگزیدهِ خوان عاقبت دَرَّد گلویش ز استخوان
7. M5:266 هر که سوی خوان غیر تو رود دیو با او دان که هم‌کاسه بود
8. M5:267 هر که از همسایگی تو رود دیو، بی‌شکی که همسایه‌اَش شود
9. M5:268 ور رود بی‌تو سفر او دوردست دیو بد همراه و هم‌سفرهٔ ویست
10. M5:269 ور نشیند بر سر اسپ شریف حاسد ماهست، دیو او را ردیف
11. M5:270 ور بچه گیرد ازو شهناز او دیو در نسلش بود انباز او
12. M5:271 در نُبی شارکهُمُ گفته‌ست حق هم در اموال و در اولاد ای شفق
13. M5:272 گفت پیغمبر ز غیب این را جَلی در مقالات نوادر با عَلی
14. M5:273 یا رسول‌الله رسالت را تمام تو نمودی هم‌چو شمسِ بی‌غمام
15. M5:274 این که تو کردی دو صد مادر نکرد عیسی از افسونش با عازَر نکرد
16. M5:275 از تو جانم از اجل نَک جان بِبُرد عازر ار شد زنده زان دم باز مُرد
17. M5:276 گشت مهمانِ رسول آن شب عرب شیر یک بز نیمه خورد و بست لب
18. M5:277 کرد اِلحاحش بخور شیر و رُقاق گفت گشتم سیر والله بی‌نفاق
19. M5:278 این تکلف نیست نِی ناموس و فن سیرتر گشتم از آنک دوش من
20. M5:279 در عجب ماندند جمله اهل بَیت پر شد این قندیل زین یک قطره زَیت؟
21. M5:280 آنچ قوت مرغ بابیلی بود سیری معدهٔ چنین پیلی شود؟
22. M5:281 فُجفُجه افتاد اندر مرد و زن قدر پشّه می‌خورد آن پیل‌تن
23. M5:282 حرص و وهم کافری سرزیر شد اژدها از قوت موری سیر شد
24. M5:283 آن گدا چشمیِ کفر از وی برفت لوت ایمانیش لَمتُر کرد و زَفت
25. M5:284 آنک از جوعُ البَقَر او می‌طپید هم‌چو مریم میوهٔ جنت بدید
26. M5:285 میوهٔ جنت سوی چشمش شتافت معدهٔ چون دوزخش آرام یافت
27. M5:286 ذات ایمان نعمت و لوتیست هَول ای قناعت کرده از ایمان به قَول

↓ download .txt ↓ JSON