Oxu› Dəftər 2› Valinin o kişiyə yolu üstündə əkdiyi tikan kolunu çıxarmağı əmr etməsi› Beyt 1376
M2:1376 — ای ملامت‌گر سلامت مر تو را / ای سلامت‌جو رها کن تو مرا
M2:1376
Məna · به زبانِ تو — Sənin dilin · AI
El amante espiritual se dirige a quienes critican su camino de sufrimiento y buscan una vida convencional y segura, pidiéndoles que lo dejen en paz con su peligrosa devoción.
Este verso es la voz del amante de Dios, el buscador espiritual que ha elegido un camino de transformación intensa, comparado aquí con un horno (kūrah) que debe arder para cumplir su propósito. Se dirige a dos tipos de personas que representan la misma mentalidad mundana: el "censor" (malāmat-gar), que critica su aparente locura y abandono de las normas sociales, y el "buscador de seguridad" (salāmat-jū), que valora la comodidad y la ausencia de riesgos por encima de todo.
La respuesta del amante no es defensiva, sino una declaración de independencia espiritual. Al censor le desea paz (salāmat), una forma cortés de decir: "Tu opinión no me afecta; sigue tu camino seguro, que yo seguiré el mío". Al buscador de seguridad le pide directamente que lo deje en paz. Para el verdadero amante, la "seguridad" es una trampa que impide el crecimiento. El verdadero anhelo no es la comodidad, sino la aniquilación en el fuego del Amor Divino, un estado que parece una locura peligrosa para el observador externo, pero que para el amante es la única vida verdadera.
- ملامت‌گر
- Literalmente, 'el que culpa o censura'. En la literatura sufí, se refiere a la persona convencional que critica al amante de Dios por violar las normas sociales y religiosas en su búsqueda apasionada y extática.
- سلامت
- Paz, seguridad, bienestar, salud. Aquí se usa con una doble intención: como un deseo de bienestar para el crítico, pero también para caracterizar el objetivo de vida de esa persona (la búsqueda de seguridad mundana), en contraste con la búsqueda del amante, que es el peligro y la aniquilación en el Amor.
- سلامت‌جو
- Literalmente, 'buscador de seguridad'. Una persona cuya principal preocupación es la autopreservación, la comodidad y evitar el riesgo. En el contexto sufí, es el antónimo del verdadero amante (*ʿāshiq*), que busca activamente el 'peligro' de la aniquilación en Dios.
عاشق راه حق به ملامت‌گر و عافیت‌طلب می‌گوید: راه ما از هم جداست؛ تو به دنبال امنیت و آسایش باش و مرا با رنج و خطر عشق تنها بگذار.
این بیت زبان حال سالک عاشقی است که راه پرخطر عشق الهی را برگزیده است. او در اینجا به دو گروه پاسخ می‌دهد: یکی «ملامت‌گر» که او را به خاطر انتخاب این مسیر سرزنش می‌کند، و دیگری «سلامت‌جو» که همواره به دنبال عافیت و دوری از خطر است.
مولانا در ابیات قبل، نزدیکی به «شاه» (حق) را به امری خطیر اما گریزناپذیر برای «باهمتان» تشبیه کرده بود. در نگاه عارف، این خطر عین زندگی و شیرین‌تر از شکر است. بنابراین، وقتی کسی از بیرون این شور و شوق را می‌بیند و آن را نوعی بی‌احتیاطی یا جنون می‌خواند، عارف با آرامش به او می‌گوید: «سلامت و عافیت ارزانی تو باد، اما مرا با همین خطر و ملامت رها کن.»
این بیت تقابل دو جهان‌بینی را به نمایش می‌گذارد: جهان‌بینی عقل حسابگر که در جستجوی امنیت و بقاست، و جهان‌بینی عشق که در طلب فنا و سوختن است. عاشق، رنج و سختی راه را نه تنها می‌پذیرد، بلکه آن را لازمهٔ سلوک و شرط رسیدن به مقصود می‌داند. او از ملامت دیگران نمی‌هراسد و آسایش عافیت‌طلبان را نمی‌خواهد، زیرا خوشی و آرامش خود را در دل آتش عشق یافته است، همان‌طور که در بیت بعدی می‌گوید: «جان من کوره‌ست با آتش خوشست».
- ملامت‌گر
- سرزنش‌کننده، کسی که دیگری را ملامت می‌کند.
- سلامت
- در اینجا به معنی امنیت، آسایش، عافیت و دوری از خطر و رنج است.
- مر تو را
- برای تو، مال تو باشد. «مر» در فارسی کلاسیک برای تأکید به کار می‌رفته است.
- سلامت‌جو
- کسی که جویای سلامتی و عافیت است، عافیت‌طلب.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.