Oxu› Dəftər 2› Müaviyənin İblislə qəzəblənməsi› Beyt 2705
M2:2705 — گفت امیر ای راهزن حجت مگو / مر تو را ره نیست در من ره مجو
M2:2705
Məna · به زبانِ تو — Sənin dilin · AI
معاویه به ابلیس میگوید که فریب استدلالهای زیرکانهاش را نمیخورد و به او هشدار میدهد که راهی برای نفوذ در ایمان و نیت خالص او وجود ندارد.
این بیت بخشی از گفتگوی معاویه با ابلیس است. ابلیس او را برای نماز صبح بیدار کرده و معاویه به نیت او شک کرده است. ابلیس با یک استدلال پیچیده و به ظاهر منطقی، تلاش میکند کار خود را توجیه کند. معاویه در این بیت، آن بحث را قطع میکند و ماهیت واقعی ابلیس را به رخش میکشد.
معاویه او را «راهزن» میخواند، یعنی کسی که در ظاهر، مسافر است اما در باطن، دزد ایمان و کالای معنوی انسان است. او با گفتن «حجت مگو»، هرگونه بحث عقلی و کلامی را بیفایده میداند، زیرا میداند که ابلیس از منطق به عنوان ابزاری برای فریب استفاده میکند، نه برای کشف حقیقت.
عبارت «مر تو را ره نیست در من» اوج هوشیاری و قاطعیت معاویه را نشان میدهد. او اعلام میکند که قلب و باطنش بر روی وسوسههای شیطانی بسته است. این بیت در واقع درس بزرگی در عرفان عملی است: در مواجهه با وسوسهها و توجیهات نفسانی، نباید وارد بحث و جدل شد، بلکه باید با قاطعیت، راه نفوذ را از همان ابتدا بست و به اصل نیت خود پایبند ماند.
- حجت
- دلیل، برهان، استدلال
- مر
- حرف اضافه که در فارسی قدیم کاربرد داشته و امروزه به کار نمیرود؛ در اینجا برای تأکید آمده است.
- ره مجو
- راه جستجو نکن، دنبال راه نفوذ نباش
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.