Oxu› Dəftər 3› Həmin şəxsin Davudun (əleyhissalam) hökmündən yalvararaq şikayət etməsi› Beyt 2406
M3:2406 — یا نمی‌دانی که نور آفتاب / عکس خورشید برونست از حجاب
M3:2406
Məna · به زبانِ تو — Sənin dilin · AI
نور معنوی که از طریق دل عارفان به این جهان می‌رسد، تنها پرتوی از حقیقت بی‌کران الهی است، همان‌طور که نور خورشیدِ آسمان، بازتابی از یک حقیقت برتر و پنهان است.
در این بخش از داستان، حضرت داوود در حال توضیح مقام معنوی خود و راه ارتباطش با خداوند است. او پیش از این، دل خود را به خانه‌ای تشبیه کرده که پنجره‌ای (روزن) رو به عالم غیب دارد و از آنجا نور و پیام الهی را بی‌واسطه دریافت می‌کند. این بیت، در ادامهٔ همان تمثیل، به یک تمایز کلیدی در عرفان می‌پردازد: تفاوت میان حقیقت و تجلی آن.
مولانا از زبان داوود می‌گوید نوری که ما در جهان مادی می‌بینیم و آن را «آفتاب» می‌نامیم، در واقع اصل نیست، بلکه تنها «عکس» و بازتابی از یک «خورشیدِ بیرون از حجاب» است؛ یعنی یک حقیقت نهایی و متعالی که از دسترس حواس ما پنهان است. این «خورشید برون» همان ذات الهی یا عالم معناست و «آفتاب» این‌جهانی، جلوه‌ای از آن حقیقت در عالم ماده است.
این بیت مخاطب را هشدار می‌دهد که به ظواهر و محسوسات اکتفا نکند. همان‌طور که نورِ دلِ پیامبران و اولیا (که در ابیات قبل به آن اشاره شد) تنها پنجره‌ای به سوی حقیقت است و نه خود حقیقت، نور خورشید نیز تنها نشانه و آیتی از یک منبع نوری عظیم‌تر و اصیل‌تر است. این نگاه، اساس جهان‌بینی عرفانی است که در آن، تمام پدیده‌های عالم محسوس، سایه و بازتابی از حقایق عالم غیب شمرده می‌شوند.
- خورشید برون
- خورشید حقیقی و متعالی، ذات حق، حقیقت عالم غیب
- حجاب
- پرده، مانعی که میان عالم ماده و عالم معنا قرار دارد
- عکس
- بازتاب، تصویر، جلوه
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.