غزل شمارهٔ ۱۶۳۰

✦ Bu qəzəlin mənası

Hər beytin öz səhifəsini açın — tərcüməsi, şərhi, çətin sözlər.

1. G1630:1 گر مرا خار زند آن گل خندان بکشمور لبش جور کند از بن دندان بکشم
2. G1630:2 ور بسوزد دل مسکین مرا همچو سپندپای کوبان شوم و سوز سپندان بکشم
3. G1630:3 گر سر زلف چو چوگانش مرا دور کندهمچنین سجده کنان تا بن میدان بکشم
4. G1630:4 لعل در کوه بود گوهر در قلزم تلخاز پی لعل و گهر این بخورم آن بکشم
5. G1630:5 این نبوده‌ست و نباشد که من از طنز و گزافگهر از ره ببرم لعل بدخشان بکشم
6. G1630:6 رخم از خون جگر صدره اطلس پوشیدچه شود گر ز خطا خلعت سلطان بکشم
7. G1630:7 من چو در سایه آن زلف پریشان جمعملازمم نیست که من راه پریشان بکشم
8. G1630:8 همرهانم همه رفتند سوی رهزن دلبگشایید رهم تا سوی ایشان بکشم
9. G1630:9 گر کسی قصه کند بارکشی مجنونیاز درون نعره زند دل که دو چندان بکشم
10. G1630:10 ور به زندان بردم یوسف من بی‌گنهیهمچو یوسف بروم وحشت زندان بکشم
11. G1630:11 گر دلم سر کشد از درد تو جان سیر شودجان و دل تا برود بی‌دل و بی‌جان بکشم
12. G1630:12 شور و شر در دو جهان افتد از عنبر و مشکچونک من دامن مشکین تو پنهان بکشم

ganjoor: sh1630 · public domain