Divani-Şəms› Qəzəl 1708 ← əvvəlki · növbəti →
Divani-Şəms · G1708 · 13 beyt
غزل شمارهٔ ۱۷۰۸
Hər beytin öz səhifəsini açın — tərcüməsi, şərhi, çətin sözlər.
- G1708:1 ای گوش من گرفته توی چشم روشنمباغم چه می بری چو توی باغ و گلشنم
- G1708:2 عمری است کز عطای تو من طبل می خورمدر سایه لوای کرم طبل می زنم
- G1708:3 می مالم این دو چشم که خواب است یا خیالباور نمیکنم عجب ای دوست کاین منم
- G1708:4 آری منم ولیک برون رفته از منیچون ماه نو ز بدر تو باریک می تنم
- G1708:5 در تاج خسروان به حقارت نظر کنمتا شوق روی توست مها طوق گردنم
- G1708:6 با ماهیان ز بحر تو من نزل می خورمبا خاکیان ز رشک تو چون آب و روغنم
- G1708:7 گرچه ز بحر صنعت من آب خوردنی استچون ماهیم نبیند کس آب خوردنم
- G1708:8 گر ناخن جفا بخراشد رگ مرامن خوش صدا چو چنگ ز آسیب ناخنم
- G1708:9 خود پی ببردهای تو که رگ دار نیستمگر می جهد رگی بنما تاش برکنم
- G1708:10 گفتی چه کار داری بر نیست کار نیستگر نیست نیستم ز چه شد نیست مسکنم
- G1708:11 نفخ قیامتی تو و من شخص مردهامتو جان نوبهاری و من سرو و سوسنم
- G1708:12 من نیم کاره گفتم باقیش تو بگوتو عقل عقل عقلی و من سخت کودنم
- G1708:13 من صورتی کشیدم جان بخشی آن توستتو جان جان جانی و من قالب تنم
ganjoor: sh1708 · public domain