M2:2661 — با خدا گفتی شنیدی روبرو / من چه باشم پیش مکرت ای عدو

این بیت بخشی از گفتگوی معاویه با ابلیس است. معاویه که فریب ابلیس را خورده و برای نماز صبح بیدار شده است، به قدرت و سابقهٔ او اذعان می‌کند. او با اشاره به ماجرای سرپیچی ابلیس از فرمان خدا برای سجده بر آدم، به نکته‌ای هولناک اشاره می‌کند: ابلیس موجودی است که مستقیماً با خداوند هم‌کلام شده و با او به مجادله پرداخته است. این «روبرو» سخن گفتن، نشان‌دهندهٔ جایگاه و قدرت اولیهٔ او و همچنین عمق حیله‌گری اوست.

معاویه با این مقایسه، ضعف خود را در برابر چنین دشمنی به نمایش می‌گذارد. منطق او این است: اگر تو توانستی در محضر خداوند مکر بورزی و نافرمانی کنی، فریب دادن انسانی مثل من برای تو کاری بسیار ساده است. این بیت در واقع اوج اعتراف به عجز در برابر نیرنگ‌های پیچیده و سابقه‌دار شیطان است و نشان می‌دهد که چرا انسان‌ها چنین آسان در دام او اسیر می‌شوند.