Read› Daftar 2› The Sufis sell the traveler's animal for a musical gathering› beyt 565
M2:565 — مر مرا تقلیدشان بر باد داد / که دو صد لعنت بر آن تقلید باد
M2:565
Meaning · به زبانِ تو — Your language · AI
مسافر میگوید که تقلید کورکورانه از صوفیان و همراه شدن با حال و هوای آنان، مرا بیچاره و نابود کرد و چنین تقلیدی شایستهی نفرین است.
این بیت، نقطه اوج پشیمانی و خودآگاهی مسافری است که الاغش را از دست داده است. او در مجلس سماع صوفیان، بدون آنکه بداند موضوع آواز و شادی آنها فروش و خوردن الاغ اوست، از روی شور و هیجان جمعی با آنها همصدا شده و فریاد میزد «خر رفت». اکنون که با حقیقت تلخ روبهرو شده، علت اصلی این فاجعه را نه در حیلهگری صوفیان، که در «تقلید» جاهلانه و بیاساس خود میبیند.
مولانا از این داستان نتیجهای عمیقتر میگیرد: تقلید، بهویژه پیروی از کسانی که خود به حقیقت نرسیدهاند (بیحاصلان)، انسان را بر باد میدهد. این تقلید صرفاً یک اشتباه ساده نیست، بلکه آفتی است که عقل و قدرت تشخیص را از انسان میگیرد. مسافر به دلیل طمع در لذت آنی (طمع لوت و ذوق سماع)، چشم خود را بر حقیقت بست و از آگاهی غافل ماند. این بیت نفرینی است بر هر نوع پیرویای که بر پایهی تحقیق و آگاهی شخصی بنا نشده باشد، بلکه صرفاً بازتاب هیجانات و رفتارهای دیگران باشد.
- مر مرا
- حرف «مر» در فارسی کلاسیک برای تأکید به کار میرفت؛ «مرا» یا «برای من».
- بر باد داد
- نابود کرد، از بین برد، تباه کرد.
- تقلید
- پیروی کورکورانه، دنبالهروی بدون تحقیق و فهم.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.