Masnavi M5:2558 — بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند — بر درختان شکر گویان برگ و شاخ / که زهی ملک و زهی عرصهٔ فراخ

دفتر ۵  ·  بیت ۲۵۵۸  ·  M5:2558

بر درختان شکر گویان برگ و شاخ که زهی ملک و زهی عرصهٔ فراخ
❋ ❋ ❋

No commentary yet

This beyt has no recorded commentary from any source on this server yet. The corpus is the canonical text; commentary is added incrementally as primary sources are processed. If you would like commentary added for this beyt, see the sources page.