পড়ুন› দফতর ৫› “চারটি পাখিকে তোমার দিকে টেনে নাও” – এর ব্যাখ্যা› দ্বিপদী ৩৮
M5:38 — خَلق را گر زندگی خواهی ابد / سر ببر زین چار مرغ شوم بد
M5:38
অর্থ · به زبانِ تو — আপনার ভাষা · AI
برای رسیدن به حیات معنوی و ابدی، باید چهار خصلت ویرانگر نفسانی را که همچون چهار پرندهٔ بدشگون هستند، از میان برداری.
این بیت در ادامهٔ تفسیر عرفانی داستان حضرت ابراهیم (خلیلالله) و چهار پرنده در قرآن است. مولانا این داستان را به یک تمثیل درونی برای سلوک معنوی تبدیل میکند. سالک راه حق، «خلیلِ زمانه» است و برای رسیدن به «زندگی ابدی» یا همان حیات حقیقی روحانی، باید چهار مانع بزرگ درونی را از سر راه بردارد.
این موانع، چهار «خُلق» یا صفت ناپسند نفسانی هستند که مولانا آنها را به چهار «مرغ شوم و بد» تشبیه میکند. در ابیات بعدی، این چهار پرنده را به صراحت نام میبرد: حرص (به شکل مرغابی)، شهوت (خروس)، جاهطلبی (طاووس) و آرزوهای دور و دراز دنیوی (کلاغ).
بنابراین، «سر بریدن» این پرندگان به معنای کشتن به معنای واقعی کلمه نیست، بلکه کنایه از مغلوب کردن، کنترل و میراندن این صفات ویرانگر در وجود خود است. با قربانی کردن این تمایلات نفسانی است که روح انسان آزاد شده و به حیات حقیقی و جاودانه دست مییابد. این عمل، شرط لازم برای رهایی خود و هدایت دیگران («خلق») است.
- خَلق
- مردم، بشریت؛ در اینجا به معنای کل وجود انسان یا جامعهٔ انسانی است.
- ابد
- جاودان، همیشگی.
- زین
- مخفف «از این».
- شوم
- نامبارک، بدیمن، نحس.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.