পড়ুন দফতর ৬ হযরত মোস্তফা (সাঃ) এর হিলালকে দেখতে সেই আমীরের আস্তাবলে প্রবেশ এবং মোস্তফা (সাঃ) এর হিলাল (রাঃ) কে সম্মান জানানো। দ্বিপদী ১১৮১

M6:1181 — پس پیمبر روی بر رویش نهاد / بر سر و بر چشم و رویش بوسه داد

پس پیمبر روی بر رویش نهادبر سر و بر چشم و رویش بوسه داد
✦ এই বয়াতটি বাংলা ভাষায় রেন্ডার করুন

M6:1181

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — তাঁর রেকর্ড করা মসনবী বক্তৃতা থেকে

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آنگاه پیامبر چهرهٔ خود را بر چهرهٔ او (هلال) نهاد، و بر سر و چشم و روی او بوسه داد. معنا: این بیت صحنه‌ای از مهرورزی عمیق پیامبر را به هلال (غریب‌العرشِ پنهان در آخور) به تصویر می‌کشد، که نشان‌دهندهٔ جوهر نبویِ رحمت و عشق است.

شرح

این بیت گوهری است از گنجینهٔ حکمت مولانا دربارهٔ سرشت و متاع حقیقی پیامبران. ماجرای هلال، آن «غریب عرش» که در آخوری محقر منزل کرده بود، نقطه‌ی اوج خود را در این صحنهٔ دلنشین می‌یابد. پیامبر، نه با تشر و نه با اعجاز قهرآمیز، بلکه با اوج ادب و محبت، روی بر روی این مرد پنهان نهاده و بر سر و چشم او بوسه می‌دهد.

این عمل، بی‌گمان، تجسم عملی آن چیزی است که مولانا پیش‌تر در داستان موسی و گوسفند گریخته، به عنوان معیار نبوت ترسیم کرده بود. آنجا که خداوند به فرشتگانش می‌فرماید: «نبوت را همی زیبد فلان»؛ یعنی کسی که بر گوسفندی رمیده، از سر عطوفت و مهربانی نوازش کند، نه از سر خشم و قهر. این آموزهٔ بنیادین مولاناست: پیامبران از دری وارد می‌شوند که جز دریای محبت نیست. قدرت و ارعاب، هرگز نمی‌تواند قلوب را تسخیر کند. فرعون از زیرکی خود می‌دانست که جذب دل‌ها از راه محبت است، نه ترساندن خلق با عصای اژدها. این همان حقیقت است که حافظ می‌گوید: «صد ملک دل به نیم نظر می‌توان خرید»؛ این راهی است که بنایش خلل‌ناپذیر است، در برابر بنای رعب که بی‌درنگ فرو می‌ریزد.

من معتقدم، این صحنه، تجسمی است از این اصل کلی: بزرگترین سرمایهٔ پیامبران، رحمت و محبتشان بود، نه معجزات قهرآمیز یا قدرت دنیوی. این بوسه‌های پیامبر بر چهرهٔ هلال، نشان از ارج‌نهادن به «گوهری پنهان» دارد، گوهری که شاید در ظاهری نامأنوس و در آخوری پنهان شده باشد. پیامبر، نه تنها به ظواهر فریبنده نمی‌نگرد، بلکه با فروتنی تمام، ارزش معنوی این «غریب عرش» را بازمی‌شناسد و با محبت خود به او نیرو و آرامش می‌بخشد. اینجاست که معجزهٔ نبوی در عمل، نه در شکستن عصا که در شکستن دل‌ها با عشق و صفاست.

نکات کلیدی

  • مهرورزی و رحمت، بزرگترین ابزار و سرمایهٔ انبیاست، نه قهر و اعجاز.
  • جذب دل‌ها از مسیر محبت ممکن است، نه از راه ارعاب و ترساندن.
  • پیامبران «گوهر پنهان» را در هر لباسی، حتی در محقرترین مکان‌ها، بازمی‌شناسند و ارج می‌نهند.
  • فروتنی پیامبر در برابر «غریب عرش»، نشان از اصالت نگاه معنوی دارد که از ظواهر می‌گذرد.
  • بنای محبت پایدار است و از هر بنای دیگری استوارتر.

Sources: d6-s24 · 00:42:39 d6-s24 · 00:47:32 d6-s24 · 00:48:51

به زبانِ تو — আপনার ভাষা · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.