পড়ুন› দফতর ৬› সেই নির্বোধের উপমা যে জীবন নষ্ট করে এবং মৃত্যুর সময় তওবা ও ইস্তিগফার শুরু করে, যেমন প্রতি বছর আশুরার দিন হালবের শিয়ারা আন্তাকিয়ার গেটে শোক পালন করে। এক অপরিচিত কবি সফর থেকে এসে জিজ্ঞাসা করল: 'এই চিৎকার কিসের শোক?'› দ্বিপদী ৭৮৭
M6:787 — چیست نام و پیشه و اوصاف او / تا بگویم مرثیه ز الطاف او
M6:787
অর্থ · به زبانِ تو — আপনার ভাষা · AI
شاعر غریب از عزاداران میپرسد که نام و نشان و صفات آن شخص درگذشته چیست تا بتواند در وصف کَرَم و بزرگواریهای او شعری در قالب مرثیه بگوید.
این بیت بخشی از داستان تمثیلی شاعری غریب است که در روز عاشورا به حلب میرسد و با دیدن شیون و زاری شیعیان، گمان میکند بزرگ یا رئیسی از شهر به تازگی درگذشته است. او که شاعری حرفهای است و از این راه امرار معاش میکند، فرصت را برای کسب درآمد مناسب میبیند.
در این بیت، او با لحنی کاملاً حرفهای و فارغ از حال و هوای معنوی مجلس، از عزاداران مشخصات «متوفی» را جویا میشود: نامش، کار و بارش (پیشه)، و صفات و ویژگیهای برجستهاش (اوصاف). هدف او روشن است: جمعآوری مواد خام برای سرودن یک مرثیۀ تأثیرگذار. عبارت «ز الطاف او» به دو معنا قابل فهم است: هم به معنای سرودن شعری دربارۀ لطف و بخششهای آن فرد، و هم به این امید که با این کار، از الطاف و پاداش بازماندگان بهرهمند شود. این بیت، بیخبری و نگاه مادی شاعر را در مقابل یک ماتم عمیق معنوی و تاریخی به تصویر میکشد و زمینه را برای پاسخ تکاندهندۀ عزاداران در ابیات بعدی فراهم میکند.
- اوصاف
- جمعِ وصف؛ ویژگیها، صفتها
- مرثیه
- شعری که در سوگ و رثای شخص درگذشته میسرایند
- الطاف
- جمعِ لطف؛ مهربانیها، نیکیها، کرامتها
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.