দিওয়ান-এ শামস› গজল ১২১৭› শের ৫ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۲۱۷
- پای در این جوی نهی تا به قیامت نرهی هر که در این موج فتد تا لب دریا کشدش
G1217:5
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 الحذر از عشق حذر هر کی نشانی بودش·گر بستیزد برود عشق تو برهم زندش
- 2 از دل و جان برکندش لولی و منبل کندش·سیل درآید چو گیا هر طرفی میبردش
- 3 اوست یقین رهزن تو خون تو در گردن تو·دور شو از خیر و شرش دور شو از نیک و بدش
- 4 باده خوری مست شوی بیدل و بیدست شوی·بیست سلامت بودش درکشدش خوش خوردش
- 5 پای در این جوی نهی تا به قیامت نرهی·هر که در این موج فتد تا لب دریا کشدش
- 6 گول شود هول شود وز همه معزول شود·دست نگیرد هنرش سود ندارد خردش
- 7 ای دم تو دام خمش بیگنهان را بمکش·ای رخ تو باده هش مست کند تا ابدش
ganjoor: sh1217 · public domain