দিওয়ান-এ শামস› গজল ১২৪১› শের ৪ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۲۴۱
- شب آمد و جوش خلق بنشست برخیز کز آن ماست سرجوش
G1241:4
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 ما نعره به شب زنیم و خاموش·تا درنرود درون هر گوش
- 2 تا بو نبرد دماغ هر خام·بر دیگ وفا نهیم سرپوش
- 3 بخلی نبود ولی نشاید·این شهره گلاب و خانه موش
- 4 شب آمد و جوش خلق بنشست·برخیز کز آن ماست سرجوش
- 5 امشب ز تو قدر یافت و عزت·بر دوش ز کبر میزند دوش
- 6 یک چند سماع گوش کردیم·بردار سماع جان بیهوش
- 7 ای تن دهنت پر از شکر شد·پیشت گله نیست هیچ مخروش
- 8 ای چنبر دف رسن گسستی·با چرخه و دلو و چاه کم کوش
- 9 چون گشت شکار شیر جانی·بیزار شد از شکار خرگوش
- 10 خرگوش که صورتند بیجان·گرمابه پر از نگار منقوش
- 11 با نفس حدیث روح کم گوی·وز ناقه مرده شیر کم دوش
- 12 از شر بگریز یار شب باش·کاندر سر شب نهند شب پوش
- 13 تا صبح وصال دررسیدن·درکش شب تیره را در آغوش
- 14 از یاد لقای یار بیخواب·از خواب شدستمان فراموش
- 15 شب چتر سیاه دان و با وی·نعره دهلست و بانک چاووش
- 16 این فتنه به هر دمی فزونست·امشب بترست عشق از دوش
- 17 شب چیست نقاب روی مقصود·کای رحمت و آفرین بر آن روش
- 18 هین طبلک شب روان فروکوب·زیرا که سوار شد سیاووش
ganjoor: sh1241 · public domain