দিওয়ান-এ শামস› গজল ১২৯৭› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۲۹۷
- چو فارغ شد غم او را سخره گیرد مبادا هیچ کس ای یار فارغ
G1297:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 مدارم یک زمان از کار فارغ·که گردد آدمی غمخوار فارغ
- 2 چو فارغ شد غم او را سخره گیرد·مبادا هیچ کس ای یار فارغ
- 3 قلندر گرچه فارغ مینماید·ولیکن نیست در اسرار فارغ
- 4 ز اول میکشد او خار بسیار·همه گل گشت و گشت از خار فارغ
- 5 چو موری دانهها انبار میکرد·سلیمان شد شد از انبار فارغ
- 6 چو دریاییست او پرکار و بیکار·از او گیرند و او ز ایثار فارغ
- 7 قلندر هست در کشتی نشسته·روان در را و از رفتار فارغ
- 8 در این حیرت بسی بینی در این راه·ز کشتی و ز دریابار فارغ
- 9 به یاد بحر مست از وهم کشتی·نشسته احمقی بسیار فارغ
ganjoor: sh1297 · public domain