দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৪৩৬› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۴۳۶
- در این درگاه بیچونی همه لطف است و موزونی چه صحرایی چه خضرایی چه درگاهی نمیدانم
G1436:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمیدانم·وزین سرگشته مجنون چه می خواهی نمیدانم
- 2 در این درگاه بیچونی همه لطف است و موزونی·چه صحرایی چه خضرایی چه درگاهی نمیدانم
- 3 به خرمنگاه گردونی که راه کهکشان دارد·چو ترکان گرد تو اختر چه خرگاهی نمیدانم
- 4 ز رویت جان ما گلشن بنفشه و نرگس و سوسن·ز ماهت ماه ما روشن چه همراهی نمیدانم
- 5 زهی دریای بیساحل پر از ماهی درون دل·چنین دریا ندیدستم چنین ماهی نمیدانم
- 6 شهی خلق افسانه محقر همچو شه دانه·بجز آن شاه باقی را شهنشاهی نمیدانم
- 7 زهی خورشید بیپایان که ذراتت سخن گویان·تو نور ذات اللهی تو اللهی نمیدانم
- 8 هزاران جان یعقوبی همیسوزد از این خوبی·چرا ای یوسف خوبان در این چاهی نمیدانم
- 9 خمش کن کز سخن چینی همیشه غرق تلوینی·دمی هویی دمیهایی دمی آهی نمیدانم
- 10 خمش کردم که سرمستم از آن افسون که خوردستم·که بیخویشی و مستی را ز آگاهی نمیدانم
ganjoor: sh1436 · public domain