দিওয়ান-এ শামস গজল ১৫০৯ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۵۰۹

  1. ندانستم ز اول قدر آن شهر ز نادانی بسی غربت کشیدم

G1509:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 سفر کردم به هر شهری دویدم·چو شهر عشق من شهری ندیدم
  2. 2 ندانستم ز اول قدر آن شهر·ز نادانی بسی غربت کشیدم
  3. 3 رها کردم چنان شکرستانی·چو حیوان هر گیاهی می چریدم
  4. 4 پیاز و گندنا چون قوم موسی·چرا بر من و سلوی برگزیدم
  5. 5 به غیر عشق آواز دهل بود·هر آوازی که در عالم شنیدم
  6. 6 از آن بانگ دهل از عالم کل·بدین دنیای فانی اوفتیدم
  7. 7 میان جان‌ها جان مجرد·چو دل بی‌پر و بی‌پا می پریدم
  8. 8 از آن باده که لطف و خنده بخشد·چو گل بی‌حلق و بی‌لب می چشیدم
  9. 9 ندا آمد ز عشق ای جان سفر کن·که من محنت سرایی آفریدم
  10. 10 بسی گفتم که من آن جا نخواهم·بسی نالیدم و جامه دریدم
  11. 11 چنانک اکنون ز رفتن می گریزم·از آن جا آمدن هم می رمیدم
  12. 12 بگفت ای جان برو هر جا که باشی·که من نزدیک چون حبل الوریدم
  13. 13 فسون کرد و مرا بس عشوه‌ها داد·فسون و عشوه او را خریدم
  14. 14 فسون او جهان را برجهاند·کی باشم من که من خود ناپدیدم
  15. 15 ز راهم برد وان گاهم به ره کرد·گر از ره می نرفتم می رهیدم
  16. 16 بگویم چون رسی آن جا ولیکن·قلم بشکست چون این جا رسیدم

ganjoor: sh1509 · public domain