দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৬৩১› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۶۳۱
- بَرجَه ای ساقیِ چالاک میانْ را بربند به خدا کز سفر دور و دراز آمدهایم
G1631:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 در فروبند که ما عاشق این میکدهایم·درده آن باده جان را که سبک دل شدهایم
- 2 بَرجَه ای ساقیِ چالاک میانْ را بربند·به خدا کز سفر دور و دراز آمدهایم
- 3 برگشا مُشکِ طرب را که ز رَشک کفِ تو·از کف زُهره به صد لابِه قدح نَستَدهایم
- 4 در فروبند و ز رحمت در پنهان بگشا·چاره رطل گران کن که همه می زدهایم
- 5 زان سبو غسل قیامت بده از وسوسهام·به حق آنک ز آغاز حریفان بدهایم
- 6 ما همه خفته، تو بر ما لگدی چند، زدی·برجهیدیم خمارانه؛ در این عربدهایم
- 7 گر علی الریق تو را باده دهی قاعده نیست·هین بده ما ملک الموت چنین قاعدهایم
- 8 فلسفی زین بخورد فلسفهاش غرق شود·که گمان داشت که ما زان علل فاسدهایم
- 9 آن نهنگیم که دریا برِ ما یک قدح است·ما نه مردان ثرید و عدس و مایدهایم
- 10 هله خاموش کن و فایده و فضل بِهل·که ز فضلهی قدحت فایدهٔ فایدهایم
ganjoor: sh1631 · public domain