দিওয়ান-এ শামস গজল ১৬৮০ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۶۸۰

  1. تا که خاک قدمش تاج من است اگرم تاج دهی نستانم

G1680:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 من اگر پرغم اگر شادانم·عاشق دولت آن سلطانم
  2. 2 تا که خاک قدمش تاج من است·اگرم تاج دهی نستانم
  3. 3 تا لب قند خوشش پندم داد·قند روید بن هر دندانم
  4. 4 گلم ار چند که خارم در پاست·یوسفم گرچه در این زندانم
  5. 5 هر کی یعقوب من است او را من·مونس زاویه احزانم
  6. 6 در وصال شب او همچو نیم·قند می نوشم و در افغانم
  7. 7 پای من گرچه در این گل مانده‌ست·نه که من سرو چنین بستانم
  8. 8 ز جهان گر پنهانم چه عجب·که نهان باشد جان من جانم
  9. 9 گرچه پرخارم سر تا به قدم·کوری خار چو گل خندانم
  10. 10 بوده‌ام مؤمن توحید کنون·مؤمنان را پس از این ایمانم
  11. 11 سایه شخصم و اندازه او·قامتش چند بود چندانم
  12. 12 هر کی او سایه ندارد چو فلک·او بداند که ز خورشیدانم
  13. 13 قیمتم نبود هر چند زرم·که به بازار نیم در کانم
  14. 14 من درون دل این سنگ دلان·چون زر و خاک به کان یک سانم
  15. 15 چونک از کان جهان بازرهم·زان سوی کون و مکان من دانم

ganjoor: sh1680 · public domain