দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৬৯৫› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۶۹۵
- چون باده تو خوردم من محو چون نگردم تو چون میی من آبم تو شهد و من چو شیرم
G1695:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم·دیوانه چون نگردم زنجیر چون نگیرم
- 2 چون باده تو خوردم من محو چون نگردم·تو چون میی من آبم تو شهد و من چو شیرم
- 3 بگشا دهان خود را آن قند بیعدد را·عذر ار نمیپذیری من عشوه می پذیرم
- 4 دانی که از چه خندم از همت بلندم·زیرا به شهر عشقت بر عاشقان امیرم
- 5 با عشق لایزالی از یک شکم بزادم·نوعشق می نمایم والله که سخت پیرم
- 6 آن چشم اگر گشایی جز خویش را نشایی·ور این نظر گشایی دانی که بینظیرم
- 7 اندر تنور سردان آتش زنم چو مردان·و اندر تنور گرمان من پختهتر خمیرم
- 8 در لطف همچو شیرم اندر گلو نگیرم·تا در غلط نیفتی گر شور چون پنیرم
- 9 در عشق شمس تبریز سلطان تاجدارم·چون او به تخت آید من پیش او وزیرم
ganjoor: sh1695 · public domain