দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৭১১› শের ৬ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۷۱۱
- تا باغ گلستان جمال تو دیدهایم چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم
G1711:6
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم·حاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم
- 2 پروانهای تو بهر تو بفروز سینه را·تا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم
- 3 بفزای خوف عشق نخواهیم ایمنی·زیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم
- 4 پروانه را ز شمع تو هر روز مژدهای است·یعنی که مات شو که همی مات ضامنیم
- 5 شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من·بیمن شویم از خود و ز عشق صد منیم
- 6 تا باغ گلستان جمال تو دیدهایم·چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم
- 7 بر گلشن زمانه برو آتشی بزن·زیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم
- 8 ای آنک سست دل شدهای در طریق عشق·در ما گریز زود که ما برج آهنیم
- 9 از ذوق آتش شه تبریز شمس دین·داریم آب رو و همه محض روغنیم
ganjoor: sh1711 · public domain