দিওয়ান-এ শামস গজল ১৭২৮ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۷۲۸

  1. چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم

G1728:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم·وگر درم نگشایی مقیم درگاهم
  2. 2 چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش·به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم
  3. 3 کجا روم به سر خویش کی دلی دارم·من و تن و دل من سایه شهنشاهم
  4. 4 به توست بیخودیم گر خراب و سرمستم·به توست آگهی من اگر من آگاهم
  5. 5 نه دلربام توی گر مرا دلی باقی است·نه کهربام توی گر مثل پر کاهم
  6. 6 نه از حلاوت حلوای بی‌حد لب توست·که چون کلیچه فتاده کنون در افواهم
  7. 7 ز هر دو عالم پهلوی خود تهی کردم·چو هی نشسته به پهلوی لام اللهم
  8. 8 ز جاه و سلطنت و سروری نیندیشم·بس است دولت عشق تو منصب و جاهم
  9. 9 چو قل هو الله مجموع غرق تنزیهم·نه چون مشبهیان سرنگون اشباهم
  10. 10 اگر تتار غمت خشم و ترکیی آرد·به عشق و صبر کمربسته همچو خرگاهم
  11. 11 اگر چه کاهل و بی‌گاه خیز قافله‌ام·به سوی توست سفرهای گاه و بی‌گاهم
  12. 12 برآ چو ماه تمام و تمام این تو بگو·که زیر عقده هجرت بمانده چون ماهم

ganjoor: sh1728 · public domain