দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৭২৮› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۷۲۸
- چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم
G1728:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم·وگر درم نگشایی مقیم درگاهم
- 2 چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش·به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم
- 3 کجا روم به سر خویش کی دلی دارم·من و تن و دل من سایه شهنشاهم
- 4 به توست بیخودیم گر خراب و سرمستم·به توست آگهی من اگر من آگاهم
- 5 نه دلربام توی گر مرا دلی باقی است·نه کهربام توی گر مثل پر کاهم
- 6 نه از حلاوت حلوای بیحد لب توست·که چون کلیچه فتاده کنون در افواهم
- 7 ز هر دو عالم پهلوی خود تهی کردم·چو هی نشسته به پهلوی لام اللهم
- 8 ز جاه و سلطنت و سروری نیندیشم·بس است دولت عشق تو منصب و جاهم
- 9 چو قل هو الله مجموع غرق تنزیهم·نه چون مشبهیان سرنگون اشباهم
- 10 اگر تتار غمت خشم و ترکیی آرد·به عشق و صبر کمربسته همچو خرگاهم
- 11 اگر چه کاهل و بیگاه خیز قافلهام·به سوی توست سفرهای گاه و بیگاهم
- 12 برآ چو ماه تمام و تمام این تو بگو·که زیر عقده هجرت بمانده چون ماهم
ganjoor: sh1728 · public domain