দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৭৪১› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۷۴۱
- به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
G1741:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 به کوی عشق تو من نامدم که بازروم·چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
- 2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب·به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
- 3 کدام عقل روا بیند این که من تشنه·به غیر حضرت آن بحر بینیاز روم
- 4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابد·به سوی طره هندو به ترکتاز روم
- 5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پر·چو در سحر به مناجات او به راز روم
- 6 چو چشمبند قضا راه چشم بسته کند·به بوی عنبریش چشمها فرازروم
- 7 به خاک پای خداوند شمس تبریزی·که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم
ganjoor: sh1741 · public domain