দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৭৫৪› শের ৮ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۷۵۴
- شکر آن را که جان دهد تن را گر بشد جان، جانِ جان دارم
G1754:8
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 آتشی از تو در دهان دارم·لیک صد مُهر بر زبان دارم
- 2 دو جهان را کند یکی لقمه·شعلههایی که در نهان دارم
- 3 گر جهان جملگی فنا گردد·بیجهان مُلک صد جهان دارم
- 4 کاروانها که بار آن شِکرست·من ز مصر عدم روان دارم
- 5 من ز مستی عشق بیخبرم·که از آن سود یا زیان دارم
- 6 چشم تن بود درفِشان از عشق·تا کنون جان درفشان دارم
- 7 بند خانه نیم که چون عیسی·خانه بر چارُمآسمان دارم
- 8 شکر آن را که جان دهد تن را·گر بشد جان، جانِ جان دارم
- 9 آنچ دادهست شمس تبریزی·ز من آن جو که من همان دارم
ganjoor: sh1754 · public domain