দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৭৫৭› শের ৪ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۷۵۷
- پیر ما را ز سر جوان کردهست لاجرم هم جوان و هم پیرم
G1757:4
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 همتم شد بلند و تدبیرم·جز به پیش تو من نمیمیرم
- 2 تو دهانم گرفتهای که خموش·تو دهان گیر و من جهان گیرم
- 3 زان ز عالم ربودهام حلقه·که به دست توست زنجیرم
- 4 پیر ما را ز سر جوان کردهست·لاجرم هم جوان و هم پیرم
- 5 چون گشاد من از کمان تو است·راست رو خصم دوز چون تیرم
- 6 با گشادت چه جای تیر و کمان·هر دو را بشکنم بنپذیرم
- 7 دیدن غیر تو نفاق بود·من نه مرد نفاق و تزویرم
- 8 با من آمیختی چو شکر و شیر·چون شکر در گداز از آن شیرم
- 9 طاقتم طاق شد ز جفتی خویش·در میفکن دگر به تأخیرم
- 10 درد تأخیر چون برآرد دود·بر رَود تا اثیر تأثیرم
ganjoor: sh1757 · public domain