দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৮৫৫› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۸۵۵
- چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید چو کشتیام دراندازد میان قُلْزُم پرخون
G1855:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون·دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون
- 2 چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید·چو کشتیام دراندازد میان قُلْزُم پرخون
- 3 زند موجی بر آن کشتی که تختهتخته بشکافد·که هر تخته فروریزد ز گردشهای گوناگون
- 4 نهنگی هم برآرد سر، خورد آن آب دریا را·چنان دریای بیپایان، شود بیآب چون هامون
- 5 شکافد نیز آن هامون، نهنگ بحرفرسا را·کشد در قعر ناگاهان به دست قهر چون قارون
- 6 چو این تبدیلها آمد نه هامون ماند و نه دریا·چه دانم من دگر چون شد که چون غرق است در بیچون
- 7 چه دانمهای بسیار است لیکن من نمیدانم·که خوردم از دهانبندی در آن دریا کفی افیون
ganjoor: sh1855 · public domain