দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৮৫৯› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۸۵۹
- چو آتشهای عشق او ز عرش و فرش بگذشتهست در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
G1859:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین·دلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین
- 2 چو آتشهای عشق او ز عرش و فرش بگذشتهست·در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
- 3 در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگها لیکن·شود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین
- 4 چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپخته·زدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین
- 5 در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زن·یکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین
- 6 زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کرد·زبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین
ganjoor: sh1859 · public domain