দিওয়ান-এ শামস গজল ১৯৩৬ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۹۳۶

  1. هست این سر ناپدید و هست سرنایی نهان از می لب‌هاش باری مست شد سرنای من

G1936:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن·تا چه‌ها در می دمد این عشق در سرنای تن
  2. 2 هست این سر ناپدید و هست سرنایی نهان·از می لب‌هاش باری مست شد سرنای من
  3. 3 گاه سرنا می نوازد گاه سرنا می گزد·آه از این سرنایی شیرین نوای نی شکن
  4. 4 شمع و شاهد روی او و نقل و باده لعل او·ای ز لعلش مست گشته هم حسن هم بوالحسن
  5. 5 بوحسن گو بوالحسن را کو ز بویش مست شد·وان حسن از بو گذشت و قند دارد در دهن
  6. 6 آسمان چون خرقه رقصان است و صوفی ناپدید·ای مسلمانان که دیده‌ست خرقه رقصان بی‌بدن
  7. 7 خرقه رقصان از تن است و جسم رقصان است ز جان·گردن جان را ببسته عشق جانان در رسن
  8. 8 ای دل مخمور گویی باده‌ات گیرا نبود·باده گیرای او وانگه کسی با خویشتن

ganjoor: sh1936 · public domain